Tagarchief: bioraffinage

Eerste monovergister aangesloten op het gasnet

microfermEnkele jaren geleden publiceerde ik al over bioraffinage en micro-vergisters als veelbelovende technologie voor veehouders en landbouwers. Een voorbeeld daarvan is de microferm mono-vergister van HoSt. De eerste daarvan is nu met hulp van Essent aangesloten op het gasnet. Verse mest van zo’n 300 koeien wordt omgezet in aardgaskwaliteit methaan, genoeg groen gas voor 120 huishoudens.

Biobased technologie komt op stoom

biobased-industrieVeel industriële processen zijn voor verbetering vatbaar zowel qua energieverbruik als qua CO2 uitstoot. Eerder schreef ik al over de papierindustrie. Dankzij een subsidie wordt nu 80% CO2 reductie mogelijk.

Ook als het gaat om bioraffinage worden er grote stappen gezet. Sprak ik eerder over bioraffinage van mest en van koolzaad, nu komt ook de raffinage van suikerbietenpulp nadrukkelijk in beeld.

Tot slot komen er steeds meer biobased materialen op de markt. De TU Wageningen heeft er een magazine voor: BPM (Biobased Performance Materials).

Bioraffinage voor de boer

Daar waar een veehouder de Agrimodem kan installeren om van afval (mest) energie en kunstmestvervangende producten te maken door middel van raffinage, kan een agrariër de “bio product processor” (BPP) op zijn bedrijf inzetten om middels raffinage een deel van zijn oogst om te zetten in energie, mineralen en hoogwaardige producten zoals voedingssupplementen en (half)fabricaten voor medische toepassingen. Niet alleen kan hij zo zelfvoorzienend worden wat betreft energie, hij genereert ook meer inkomsten. Dat is de reden dat een dergelijk systeem zich binnen 3 tot 5 jaar terugverdient. De eerste werkende installatie is gerealiseerd in Musselkanaal.

Microvergisters in de praktijk

De eerste generatie vergisters kunnen voor boeren alleen uit met veel subsidie. Zodra de subsidie stopt gaat de boer kort daarna failliet als hij tenminste vastzit aan leveringscontracten met het energiebedrijf. Om die reden is energie van 1e generatie mestvergisting net zomin duurzaam als energie van windturbines.

agrimodem-fotoEr zijn echter wel een aantal veelbelovende nieuwe ontwikkelingen waaronder een bioraffinage systeem (2e generatie biovergister). Dit systeem, de Agrimodem, sluit de mineralen kringloop zoals dat in de natuur heel gewoon is (de bladeren die in de herfst van de boom vallen worden door bacteriën en enzymen volledig omgezet in bouwstoffen voor de volgende lente). De agrimodem zet verse mest volledig om in methaan (dat kan naar het gasnet of via wkk omgezet worden in elektriciteit en warmte) en reukloze kunstmest vervangende producten die al naar gelang de behoefte van het gewas kunnen worden gemengd en over het land worden gesproeid. Daarmee vervallen enerzijds de nadelen van mestinjectie (stankoverlast, destructie van het bodemleven, uitspoeling van fosfaat en nitraat naar het oppervlaktewater met vernietiging van het aquatisch ecosysteem en lozing van het schaarse fosfor op zee) en anderzijds de nadelen van de kunstmestproductie (hoge CO2 uitstoot) en de nadelen van de uitstoot van ammoniak, lachgas (300 keer zo sterk broeikasgas als CO2) en methaan (23 keer zo sterk broeikasgas als CO2) uit de gierkelders. De veeteelt is wereldwijd goed voor 19% van de uitstoot van broeikasgassen. Met mestraffinage kan dat probleem volledig de wereld uit.

Naast de agrimodem zijn er nog andere microvergisters die mogelijk interessant zijn zoals de aecobag, serigas en biolectric.

“Boer blijf bij je stal”

Koeien-op-stalDit zou een alternatief kunnen zijn voor het spreekwoord “schoenmaker blijf bij je leest”. Vrij vertaald betekent het dat je je vooral moet beperken tot die dingen waar je goed in bent en dat als je perse iets op een ander vlak wilt betekenen je dat vooral moet zoeken in het verbeteren van de eigen productieprocessen.

Boeren hebben de grootste impact op het woon- en leefklimaat. Ze zijn mondiaal goed voor de uitstoot van 18% van de broeikasgassen (aanzienlijk meer dan de 13% van de transportsector bijvoorbeeld). Ze nemen 9% van de CO2 uitstoot, 37% van de uitstoot van methaangas (CH4) en 65% van de uitstoot van lachgas (N2O) voor hun rekening. Daarnaast zijn ze ook nog eens goed voor 64% van ammoniakuitstoot (NH3). Verder zijn ze de grootste watervervuilers via nitraten en fosfaten. (bron FAO: Livestock’s long shadow)

Dat boeren zich niet om het milieu bekommeren hebben ze in het recente verleden meer dan bewezen. Het klinkt dan ook uiterst schijnheilig als ze beweren zich te willen inzetten voor duurzaamheid door het plaatsen van windturbines. Niet alleen betekenen de windturbines waar zij het over hebben een verdere aantasting van het woon- en leefklimaat, ze geven er blijk van absoluut niet begrepen te hebben waar het om draait. Als je werkelijk iets wil betekenen voor het woon- en leefklimaat maak dan eens een begin met de aanpak van die onnodige uitstoot en watervervuiling door op ruime schaal “bioraffinage aan de bron” in te voeren.

Het is voor mij meer dan duidelijk. Het gaat bij boeren (op een enkele uitzondering na) absoluut niet om het klimaat of duurzaamheid, het gaat alleen maar om de subsidiecenten, zoals ze dat de laatste decennia overduidelijk hebben aangetoond. Brussel was er goed voor en nu Brussel een beetje op de rem begint te trappen zijn de boeren er als de kippen bij om nieuwe subsidiegelden aan te boren. Dat de rest van de maatschappij het nakijken heeft en met de gebakken peren zit, dat interesseert ze niet.